Krystian Szczepaniak fotografuje obłoki srebrzyste nocą - jak powstają i dlaczego są obiektem zainteresowania naukowców, obrazowanie nocnego nieba Nikonem D3400 z obiektywem 70-300mm o przesłonie 4.5 i czasie 1/4 sekundy, geneza chmur srebrzystych, badania mezosfery

14/06/2024 09:21

Obłoki srebrzyste, znane również jako nocne obłoki świecące, to niezwykle rzadkie chmury, które pojawiają się w najwyższych partiach atmosfery, zwłaszcza w mezosferze, na wysokości około 75-85 kilometrów.

Krystian Szczepaniak wziął swojego Nikona D3400 z obiektywem 70–300mm, umocował na statywie, ustawił przesłonę 4.5, czas 4 sekundy i skierował sprzęt w nocne niebo. Wszystko działo się kilka minut po godzinie 23.00.

Obłoki srebrzyste są widoczne głównie w okresie letnim, w nocy, po zmierzchu lub przed świtem, kiedy słońce jest tuż poniżej horyzontu i oświetla te wysokie chmury.
Mają srebrzysty, niebieskawy kolor i często wyglądają jak delikatne, falujące lub strukturalne pasma na tle ciemnego nieba.
Powstają w wyniku kondensacji pary wodnej na drobinach pyłu meteorycznego lub cząstkach pochodzących z wulkanów, przemysłu lub pochodzących z dużych pożarów.
Najlepiej widoczne w wyższych szerokościach geograficznych, bliżej biegunów, ale mogą być obserwowane również na niższych szerokościach w sprzyjających warunkach.
Są widoczne tylko wtedy, gdy słońce znajduje się poniżej horyzontu pod kątem 6-16 stopni, czyli w okresach zmierzchu i świtu.
Obłoki srebrzyste są obiektem zainteresowania naukowców, ponieważ mogą dostarczać informacji na temat zmian w mezosferze i ogólnych zmian klimatycznych.
Pomagają w badaniach mezosfery, która jest trudna do badania z powierzchni Ziemi, ponieważ znajduje się wyżej niż poziom przelotu samolotów, ale niżej niż orbity satelitów.