Ciechocin z lotu ptaka. Na granicy powiatu chojnickiego

Czy wiecie, że na początku XVII wieku w Ciechocinie istniały dwie karczmy, a liczba zamożnych chłopów, według rejestrów, wynosiła 18?

Pierwsze wzmianki o Ciechocinie sięgają 24 sierpnia 1338 roku, kiedy to wieś pojawiła się na kartach historii. Oficjalny akt lokacyjny dla tej osady został wydany 17 stycznia 1342 roku w Tucholi, za zgodą Wielkiego Mistrza Ludolfa Königa. Wówczas Ciechocin liczył 45 łanów i funkcjonował na prawie chełmińskim, będąc częścią parafii Ostrowite. W 1441 roku komtur tucholski Leonard von Parsberg, nadał Mikołajowi Ludwikowi młyn w Ciechocinie.

W okresie panowania Zakonu Krzyżackiego do Ciechocina przybyli Kosznajdrzy, osadnicy niemieccy, którzy stanowili ważny element wieloetnicznej społeczności. Po zakończeniu wojny trzynastoletniej wieś stała się częścią królewskiego majątku, a w 1570 roku jej obszar wynosił 70,5 włóki, w tym 4,5 włóki sołtysie i 1 wybraniecką. Gburzy, czyli kmiecie, uprawiali po dwie włóki roli, składając czynsz oraz dostarczając dwie kury i korzec owsa. Ponadto, musieli wykonywać pańszczyznę na rzecz folwarku kałdowskiego. W samym Ciechocinie działała karczma, gdzie podawano piwo z browaru miejskiego w Tucholi.

W 1772 roku Ciechocin miał 227 mieszkańców. Mieszkały w nim dwie rodziny sołtysie, 15 rodzin gburskich, wraz z parobkami i dziewkami, dwóch karczmarzy, kowala, koniuszego, pasterza, owczarza, sześciu robotników, wdowy, kobiety niezamężne oraz dziewięć starych kobiet. Co ważne, wszyscy, jak to Kosznajdrzy, byli katolikami.

Według danych GUS w 2022 roku w Ciechocinie mieszkało 447 osób.

Jakie zabytki można oglądać w Ciechocinie?

Najważniejszy to szachulcowy kościół pw. św. Marcina z drugiej połowy XVII wieku. Do rejestru zabytków wpisano także cmentarz przykościelny.